Ο δημοτικός σύμβουλος κ. Ανδρέας Τζουραμάνης κατά την τοποθέτηση του στην διημερίδα για τα τεύχη δημοπράτησης του εργοστασίου επεξεργασίας απορριμμάτων του νομού Αχαϊας επεσήμανε μεταξύ άλλων δύο βασικά θέματα ...
i) το οικονομικό σκέλος του θέματος και ii) τη μονάδα ενεργειακής αξιοποίησης δευτερογενούς καυσίμου.
Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι ένα απλό νούμερο π.χ 65 ευρώ τον τόνο που θα πληρώνει ο πολίτης αντί 25ευρώ που πληρώνει σήμερα δεν λέει απολύτως τίποτα αν κανείς το δει μεμονομένα. Το τελικό κόστος οποιασδήποτε μεθόδου κι αν επιλεχθεί για να συγκριθεί ,θα πρέπει να υπολογιστούν με ακρίβεια και τα δευτερογενή “ κρυφά” κόστη π.χ συνέπειες στην υγεία των κατοίκων, αυτών των περιβαντολλογικών επιπτώσεων κ.τ.λ.
Συνεχίζοντας αναρωτήθηκε γιατί δεν τέθηκε το θέμα δημιουργίας μονάδα ενεργειακής αξιοποίησης. Παραδέχθηκε ότι μια τέτοια μονάδα είναι δύσκολο ζήτημα όταν απουσιάζει εθνικός στρατηγικός σχεδιασμός για κάτι τέτοιο, αλλά ταυτόχρονα ίσως αποτελεί ευκαιρία αν η Πάτρα πρωτο-ενεργήσει ώστε να οδηγήσει το κέντρο της εξουσίας στην Αθήνα προς μια τέτοια κατεύθυνση με το αντίστοιχο βεβαίως όφελος που μας αναλογεί.
Τελειώνοντας αναγνώρισε ότι πρόκειται για μια πολύ δύσκολη εξίσωση που έχει μπροστά του ο κάθε Δημοτικός Σύμβουλος να επιλύσει και πρότεινε να μείνει η συζήτηση μακριά από λαϊκισμούς, φοβίες και συναισθηματισμούς.
Κατέληξε αναφέροντας ότι η ψήφος του στο Δημοτικό Συμβούλιο θα δοθεί στην πιο συμφέρουσα λύση και όχι στην φθηνότερη με γνώμονα τις παρακάτω παραμέτρους.
1) Πλήρη εφαρμογή του περιφερειακού σχεδιασμού.
2) Διασφάλιση του ολικού οφέλους για κάθε πολίτη.
3) Χρονικός παράγοντας ώστε να μην χαθεί το έργο.
4) Οικονομικός παράγοντας.
Κωδικοποιώντας τα ανωτέρω είπε χαρακτηριστικά « ψηφίζω το μέγιστο δυνατό όφελος με το ελάχιστο δυνατό κόστος γι’ αυτό!»