H Aντιδημαρχία Πολιτισμού και το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας παρουσιάζουν την "Γυναίκα της Πάτρας" στο θέατρο Απόλλων, απόψε στις 21:30...
Πρόκειται για έναν μονόλογο, που προέκυψε από την αληθινή ιστορία της πόρνης Πανωραίας, όπως την κατέγραψε ο σημαντικός ποιητής, συγγραφέας και δημοσιογράφος Γιώργος Χρονάς μέσα από συνεντεύξεις της στον ίδιο.Η ιστορία της δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό «Οδός Πανός» από το καλοκαίρι του 1987.
Ο Γιώργος Χρονάς, ο ποιητής των μικρών στιγμών των ανθρώπων και των εξαιρετικών αισθημάτων, όπως έχει χαρακτηριστεί, στο βιβλίο του Η γυναίκα της Πάτρας διατήρησε αναλλοίωτο τον τολμηρό λόγο και το αναρχικό ύφος τής «αξιοσέβαστης πόρνης» Πανωραίας, καθιστώντας τον έτσι ιδανικό για τη θεατρική σκηνή.
«Επί πέντε απογεύματα, η γυναίκα αυτή μου μιλούσε μισή ώρα κάθε φορά πίνοντας τσάι, γιατί, όπως έλεγε, και οι εκφωνήτριες των ειδήσεων ξεκουράζονται κι αυτές… Μέσα απ’ την αφήγησή της ζωντανεύουν οι δεκαετίες του ’50 και του ’60. Υπάρχουν κομμάτια που είναι τελείως ντοστογιεφσκικά. Ζούσε με τη μάνα της και μια χήρα παπαδιά σ’ ένα υπόγειο στην Πάτρα σε κατάσταση εξαθλίωσης.
Ολη μέρα διάβαζαν έντρομες την Αγία Επιστολή, ένα κείμενο που επιφύλασσε φριχτές τιμωρίες σε όσους διέπρατταν και το ελάχιστο παράπτωμα, αλλά τη νύχτα η Πανωραία έβγαινε να ψωνιστεί να ζήσουν… Περιγράφει πώς κοιμόταν στο λιμάνι πάνω σε εφημερίδες, πώς ψώνισε και τον ίδιον τον άντρα της, ο οποίος είχε πληρώσει προκαταβολικά…
Η Πανωραία επίσης τραγουδά, απαγγέλλει ρομαντικά ποιήματα».
Η Πανωραία σε πρώτο πρόσωπο αφηγείται τη ζωή της χωρίς ντροπή, λύπη ή μιζέρια. Εξηγεί γιατί έφτασε στο σημείο να εκπορνεύεται, αλλά δίνει ταυτόχρονα και το στίγμα μιας εποχής ή μιας ομάδας γυναικών της επαρχίας που δεν είχαν άλλη διέξοδο λόγω συνθηκών. Κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή, συγκινεί, θυμώνει, ξεσπά. Φτιάχνει εικόνες, πρόσωπα, χρώματα, συναισθήματα.
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Λένα Κιτσοπούλου
Σκηνικά – Κοστούμια: Τατιάνα Σουχορούκωφ
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Ερμηνεύει η Ελένη Κοκκίδου
Το έργο θα παίζεται καθημερινά εκτός Δευτέρας και Τρίτης μέχρι και 27 Οκτωβρίου 2010.
Τιμή εισιτηρίου: 20 €
Σημείωμα συγγραφέα
Σ' ένα ετοιμόρροπο σπίτι, στα Προσφυγικά, συνάντησα, τον Σεπτέμβριο του 1983, τη βασίλισσα των φτωχών της Πάτρας. Όλοι, λένε, θεέ μου βρέξε κι εγώ λέω μη βρέχεις θεέ μου! Γιατί στάζει το σπίτι. Είπε. Κι αμέσως, αλλάζοντας τη φωνή της, - μη με βλέπεις έτσι εδώ μέσα, εγώ ήμουν Κιμ Νόβακ με τρία τηλέφωνα στα πόδια μου, με πατρόνες στην πόρτα! Έλεγα αυτός να μπει! Αυτός να φύγει!
Τον χειμώνα του 1986 πήγα στην Πάτρα και μου διηγήθηκε τη ζωή της. Το βιος μου - όπως έλεγε. Τι έχει αυτή η βιογραφία που περικλείει την Πάτρα, την Αθήνα, την Ελλάδα, του '50, '60, '70, κι έκανε τον Μάνο Χατζιδάκι να πει, σ' ένα βιβλιοπώλη στην στοά Χηρς, στη Θεσσαλονίκη - πως είναι το καλύτερο βιβλίο που διάβασε στη ζωή του;
Ο αναγνώστης θα καταλάβει. Δεν έχει ένα αλλά πολλά παράλληλα θαύματα. Αρετές υψηλού λόγου. Από μια αμόρφωτη γυναίκα. Τη γυναίκα της Πάτρας, που μιλάει χωρίς να ντρέπεται, χωρίς να λυπάται. Ελεύθερος και σπάνιος λόγος.
Δύο είναι οι μανίες της - η νεολαία και ο θεός. Και για τα δύο λέει πράγματα και τα υπογράφει. Δεν γνώριζε τον Λούθηρο αλλά τις λαϊκές τραγουδίστριες που τη συντροφεύουν με τα τραγούδια τους από χρόνια στο ράδιο και σ' αυτές καταφεύγει συχνά - η ίδια τραγουδάει εξαιρετικά, υπήρξε και τραγουδίστρια για να ζήσει.
Η ιστορία της δεν σημαδεύεται μόνο από τη φτώχεια ή από τη σάρκα και το σκάνδαλο, οι πρόστυχες φράσεις της πέφτουν σαν άσφαιρα πυρά - δεν πρέπει να θίγουν κανένα. Είναι τρόπος εκπνοής, ανθρώπινης λαλιάς.
Ο αναγνώστης καλό είναι να αφήσει στον προθάλαμο της σεβαστής κατοικίας του ό,τι γνώσεις διαθέτει περί εμψύχων και αψύχων. Περί ανθρώπων και ζώων. Περί ζωής και θανάτου. Περί χαράς και λύπης.
Ένα από τα επίθετα που αποδίδονται στην Ελληνική Αφροδίτη είναι και το Πανωραία. Αυτό είναι το όνομα της συγγραφέως αυτού του βιβλίου που κυκλοφορεί σε τρίτη έκδοση.
Η γυναίκα της Πάτρας, είναι η πιο αληθινή -δηλαδή, γυμνή- ιστορία, που έχετε διαβάσει, στην ελληνική γλώσσα, από τη σταύρωση του Χριστού και τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.