To Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου & Πολιτισμού πραγματοποιήθηκε για 13η χρονιά στην Πάτρα στις 1-8/10/2011, περιλαμβάνοντας στο πρόγραμμά του...
161 ταινίες, από 36 χώρες και την Ελλάδα, νέων και ανεξάρτητων δημιουργών.
Οι βραβευμένες ελληνικές ταινίες του 13ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου & Πολιτισμού Πάτρας, θα προβληθούν στην Αθήνα την Παρασκευή 20 και το Σάββατο 21 Ιουλίου στον κινηματογράφο «Ίριδα», Ακαδημίας 55 και Ιπποκράτους 15.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ
(20:00) Οδυσσέας, Βαχάγκ Καραπετιάν, 26’ 14’’ ντοκιμαντέρ, 2010. Πόσο δύσκολο είναι να ζεις σε μια χώρα που δε γνωρίζεις τη γλώσσα της; Πόσο στενοί μπορούν να γίνουν οι δεσμοί ανάμεσα σε Έλληνες και μετανάστες; Πώς μπορεί μια κοινή γλώσσα να απελευθερώσει τους ανθρώπους από τα δεσμά των συνόρων, των προκαταλήψεων και του φόβου για το διαφορετικό; Οι μαθητές και οι δάσκαλοι του Σχολείου Μεταναστών «Οδυσσέας» της Θεσσαλονίκης δίνουν τις απαντήσεις μιλώντας για τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας που παρέχονται εθελοντικά στο σχολείο, για τους ειδικότερους στόχους των διδακτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται και για τη δραστηριότητα της Θεατρικής Ομάδας του σχολείου. Ειδική διάκριση: Πολυπολιτισμικότητα – ένταξη στο κοινωνικό περιβάλλον.
(20:30) Οδός Σφακτηρίας, Μαριάννα Οικονόμου, 52’ ντοκιμαντέρ, 2009. Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί 12 κοινωνικά, εθνικά και πολιτισμικά διαφορετικούς ανθρώπους που μοιράζονται ένα μικρό δρόμο στο κέντρο της Αθήνας. Η Δάφνη χορεύει τάνγκo μόνη στο σπίτι, ο Γιάννης κλείνει τη σαραντάχρονη βιοτεχνία μπαχαρικών του, ο Κακογιάννης κάνει πρόβα τη Λυσιστράτη, η Κούλα μοιράζει κόλλυβα. Ο Αζίζ αγαπάει την γιαγιά απέναντι, η Κατίνα ζει στο εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο μαντηλιών, ο Κώστας φιλοσοφεί στο καλλιτεχνικό σωματείο, ο ναρκομανής προτιμάει να πεθάνει… Στιγμές καθημερινότητας και προσωπικών εξομολογήσεων που αποκαλύπτουν την ποικιλία της ανθρώπινης εμπειρίας και φύσης καθώς και την ύπαρξη κοινών υπαρξιακών ανησυχιών και επιθυμιών. Παρ όλες τις ραγδαίες κοινωνικο- οικονομικές αλλαγές που υφίσταται ο Κεραμικός, οι κάτοικοι της Οδού Σφακτηρίας, βρίσκουν τρόπους να συνυπάρχουν, μέσα από τη διαφορετικότητά τους. Βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ.
(21:30) The happy life, Μίνως Νικολακάκης, 8’ μικρού μήκους, 2009. Ένας σχεδιαστής κόμικς. Η γυναίκα του. Οι χαρακτήρες του. Α' Βραβείο ταινίας μικρού μήκους.
(21:40) Αναστασία, Γιάννης Κόκκαλης, Ευθυμία Καραβά, 7’ 52’’ μικρού μήκους, 2009. Παρακολουθούμε μια συνηθισμένη μέρα από τη ζωή μιας γυναίκας. B' Βραβείο ταινίας μικρού μήκους.
(21:50) Το ασανσέρ, Μαριάννα Παπακώστα, 5’ μικρού μήκους, 2011. Η Ζωή είναι μια 40άρα πετυχημένη δικηγόρος που όμως στη προσωπική της ζωή έρχεται αντιμέτωπη με τη μοναξιά. Μία όχι και τόσο συνηθισμένη μέρα, μια σειρά από τυχαίες συναντήσεις, θα την κάνουν να ξανασκεφτεί τις αξίες και τις προτεραιότητές της. Ειδική διάκριση για την καταγραφή της αλλοτρίωσης μέσα στον σύγχρονο τρόπο ζωής.
(21:55) W4crisis, Κώστας Εφήμερος, 24’ ντοκιμαντέρ, 2011. Μέσα από τις διηγήσεις 4 σύγχρονων γυναικών – Κωνσταντίνα Κούνεβα, Φωτεινή Λαμπρίδη, Ρενάτα Βιντζηλαίου και Ελένη Καλαμπόκα – επιχειρούμε μια σύντομη αναδρομή στη σχέση που έχει επιφυλάξει στη γυναίκα το οικονομικό μοντέλο, από τις απαρχές του το 18ο αι. μέχρι σήμερα. Ειδική διάκριση για την καταγραφή του σήμερα στην Ελλάδα της κρίσης.
(22:30) Απόκομμα, Χρήστος Τσάκαλος, 8΄ 2΄΄ μικρού μήκους, 2010 Ένας πατέρας εκδικείται την δολοφονία του γιου του από αστυνομικό. Η ταινία εμπνέεται από τα δεκεμβριανά γεγονότα του 2008 στην Ελλάδα. Βραβείο για το συναίσθημα της ταινίας.
(22:40) Barriers, Γιώργος Τσιρογιάννης & Αναστασία Μαστρακούλη, 3’ 43’’ μικρού μήκους, 2010. Το άτομο, κατά τη διάρκεια της ένταξής του σε κοινωνικές ομάδες – πρώτα στην οικογένεια, μετά στο σχολικό και ακαδημαϊκό περιβάλλον και αργότερα στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο – δέχεται επιρροές από εξωτερικούς παράγοντες, οι οποίες διαμορφώνουν την προσωπικότητα και έπειτα τη δράση του. Η προκαθορισμένη πρότυπη πορεία, που έχει σχηματίσει η κοινωνία για κάθε μέλος της, πολλές φορές εγκλωβίζει το άτομο σε μία στάση ζωής με πολλούς περιορισμούς. Η επιτηδευμένα τρομοκρατική επιβολή των περιορισμών αυτών τοποθετεί το άτομο σε μία φόρμα, σύμφωνα με την οποία αυτό λαμβάνει άκριτα κάποιες αξίες. Έτσι, αναπτύσσει ανασφαλή προσωπικότητα και τείνει στην εσωστρέφεια. Το “Barriers” αναδεικνύει παραδείγματα από τέτοιες περιπτώσεις και σκοπό έχει να μειώσει τη δυναμική τους. Ειδική διάκριση «Η νέα γενιά ενάντια στα κοινωνικά στερεότυπα».
(22:45) Η Θεσσαλονίκη Αλλιώς, Χρήστος Νικολέρης, 74’ ντοκιμαντέρ, 2010. Τι είναι το «Θεσσαλονίκη Αλλιώς». Η ιδέα προέκυψε από τις διαδικασίες της οργάνωσης ενός διαφορετικού «πάρτυ» για τα 20α γενέθλια του παλιότερου free press εντύπου στην Ελλάδα, της parallaxi. Έχοντας ήδη συνεισφέρει πολλά στις δημόσιες υποθέσεις της πόλης, η ομάδα της parallaxi προχώρησε σε μια σειρά τριήμερων δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων με πολιτιστικό, αρχιτεκτονικό και περιβαλλοντικό χαρακτήρα που μεταμόρφωσαν ένα μεγάλο μέρος της πόλης. Αυτό το αστικό πείραμα πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2010 εμπνευσμένο από την Παγκόσμια μέρα για το Περιβάλλον. Το «Θεσσαλονίκη Αλλιώς» αποτελεί την μεγαλύτερη συνεργασία δημιουργικών ομάδων από διαφορετικούς επαγγελματικούς τομείς, ιδρυμάτων, ιδιωτικών πρωτοβουλιών και εθελοντών, που έλαβε ποτέ χώρα στην πόλη. Στο σύνολο 1000 άνθρωποι και 120 τοπικές αρχές και ομάδες συνεργάστηκαν για αυτήν την ιδέα, ενώ 60.000 άνθρωποι παρακολούθησαν τις εκδηλώσεις. Ειδικό βραβείο για την καταγραφή ενός πρωτότυπου πολιτιστικού πειράματος.
ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ
(20:00) Αντί... Νούτση Αναστασία, 22’ μικρού μήκους 2011. Ό τίτλος της ταινίας Αντί.... φέρνει στο νου μας, κάποιες λέξεις που μπορεί να τις συναντήσουμε εννοιολογικά κατά τη διάρκεια της ταινίας, όπως αντίθεση, αντίδραση, αντικείμενο, αντίδοτο, αντιμέτωπος, αντικατοπτρίζω, αντικαθιστώ, αντιστέκομαι, αντιπάρειμι (πορεύομαι παράλληλα προς τους απέναντι) όπως ακριβώς και οι δύο έφηβοι, ένα αγόρι και ένα κορίτσι που ενώ δεν γνωρίζει ο ένας τον άλλο, παλεύουν με το δικό του τρόπο ο καθένας για να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους και τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής τους καθώς και τα επείγοντα θέματα που καλούνται να διαχειριστούν. Κι έτσι προβληματίζονται, αποκαλύπτουν τις ανάγκες τους, αναζητούν την αλήθεια καθώς και τη χαμένη αθωότητα, βιώνουν τη μοναξιά και τον ανταγωνισμό, επιμένουν, απολαμβάνουν, απογοητεύονται, αλλά δεν παραιτούνται....Το τέλος της ταινίας παραμένει ανοιχτό όπως άλλωστε και η ζωή του καθένα μπροστά στα κρίσιμα σταυροδρόμια των αποφάσεών μας. Βραβείο καλύτερης μαθητικής δημιουργίας.
(20:25) Με τη φλόγα της γης... Μπακαστάθης Αθανάσιος, 3’ 20’’ animation, 2011. Μια πρωτότυπη ταινία μικρού μήκους από τα παιδιά του 55ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών με θέμα τη χρήση της ενέργειας στην καθημερινή μας ζωή. Εξάντληση φυσικών πόρων, σπατάλη ενέργειας, περιβαλλοντικά προβλήματα. Η φλόγα της γης μας αργοσβήνει... Θα την αφήσουμε αβοήθητη; Ειδική διάκριση μαθητικής ταινίας για την οικολογική ευαισθησία.
(20:30) 1000 Χαμένες μπάλες του γκολφ, Βαγγέλης Καλαϊτζής, 56’ ντοκιμαντέρ, 2010. Το φιλμ αναφέρεται στις προθέσεις της αγγλικής εταιρείας Loyalword (Minoan) να χτίζουν μια τεράστια επένδυση στη χερσόνησο του Κάβο Σίδερο στην ανατολική Κρήτη και έχει αρκετούς στόχους: πρώτον, να καταγράψει την όμορφη και μοναδική περιοχή της Κρήτης όπως είναι τώρα, ώστε οι θεατές να μπορέσουν να δουν τι κινδυνεύει να χαθεί. Δεύτερον, να εξηγήσει ακριβώς ποιες είναι οι προθέσεις της αγγλικής εταιρείας και να τις εξετάζουν από διάφορες πτυχές, διά μέσου συνέντευξης με τους ειδικούς. Βασικό ρόλο στη ταινία παίζει μια συζήτηση για τα κύρια θέματα της επένδυσης: το οικονομικό και νομικό πλαίσιο, τη διαθεσιμότητα και τις πηγές του νερού, τη χρήση της γης και τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Επιπροσθέτως, λέει την ιστορία πώς και γιατί ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος ενεπλάκησαν με αυτό το θέμα και την περιοχή και αποφάσισαν να κάνουν το φιλμ και πώς η επίγνωσή τους για τα θέματα γινόταν συνεχώς και ευρύτερη με κάθε νέα επίσκεψη και κάθε νέα επαφή: Ένα ταξίδι εξερεύνησης. Βραβείο καλύτερης ταινίας για την καταγγελτική ανάδειξη της καταστροφής της τοπογεωγραφίας.
(21:30) Μουρμουρίσματα, Σταυρούλα Χαντζή, 4’ 29’’ Videoart, 2009. Νυχτερινός περίπατος γυναίκας στην πόλη. Ενας τίτλος που προσδιορίζει μια κατάσταση ψυχολογική. Μουρμουρίσματα ή τοίχος…τοίχοι. 1 τοπίο , 2 κάδρα . Σκέψεις που κυριαρχούν και δημιουργούν στο άτομο μια αποσύνδεση από την ύπαρξη του στο τώρα. Συμβολικές εικόνες με αλληγορικό νόημα καθ’ όλη την διαδρομή. Ένας εγκλεισμός . Μια ενδοσκόπηση... Βραβείο καλύτερης ταινίας Videoart.
(21:35) Πάτρα, Πράσινη Πόλη…Περίπου, Παναγιώτης Φαφούτης, 45’ ντοκιμαντέρ, 2011. Αλυσιδωτές οικολογικές αντιδράσεις στους δρόμους της Πάτρας αποκαλύπτουν ασυνήθιστες έμμονες συνηθισμένων ανθρώπων που δεν χρειάζεται να νιώθουν πια μόνοι: είναι πολλοί, απλά είναι σκόρπιοι! Ειδικό Βραβείο «Αστικό Περιβάλλον – Οικολογικός Πολιτισμός».
(22:25) Η ιστορία του κλεμμένου χρόνου, Σοφία Παπαχρήστου, 19’ animation, 2009. Μια φορά κι έναν καιρό, ο Χρόνος του Κόσμου είχε πρόβλημα... Αλλά κανείς δεν το έπαιρνε είδηση γιατί όλοι ήταν μέρος του Κόσμου, του Χρόνου και του προβλήματός του... Βραβείο καλύτερου Animation
Ώρα έναρξης των προβολών και τις δυο μέρες, 20:00
Είσοδος ελεύθερη
Σάββατο βράδυ η πλατεία του Προσήλιου μετατρέπεται σε θερινό σινεμά!
Όσοι τυχεροί έχουν μείνει στην πόλη ή στα χωριά του νομού Ιωαννίνων, θα έχουν τη δυνατότητα να “δροσιστούν” και να περάσουν ένα υπέροχο Σαββατόβραδο παρακολουθώντας δωρεάν ταινίες που έχουν πολλά να πουν, κάτω από τον πλάτανο στην παραδοσιακή πλατεία του Προσηλίου.
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της ευρύτερης περιοχής, οι σινεφίλ και γενικότερα οι λάτρεις του πολιτισμού θα δουν από κοντά κάποιες από τις διακριθείσες ελληνικές ταινίες του 13ου Ανεξάρτητου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας. Η αρχή γίνεται το Σάββατο 11 Αυγούστου 2012, στις 9μ.μ. με την προβολή τριών ταινιών στο Προσήλιο, Δήμου Βορείων Τζουμέρκων.
Αξίζει να σημειωθεί πως η επιλογή των ταινιών έγινε με στόχο την αφύπνιση μέσω της έβδομης τέχνης της ελληνικής κοινωνίας, σε μια προσπάθεια να ξεπεράσουμε από κοινού τις δυσκολίες της κρίσης που δυστυχώς χαρακτηρίζει πολλούς τομείς της ζωής μας. Η πρώτη ταινία με τίτλο “Οδός Σφακτηρίας” σε σκηνοθεσία της Μαριάννας Οικονόμου πραγματεύεται την ιδιαιτερότητα της ανθρώπινης εμπειρίας και τις κοινές υπαρξιακές αναζητήσεις των διαφορετικών κατοίκων ενός μικρού δρόμου στο Κεραμεικό.
Ακολουθεί η μικρού μήκους ταινία της Μαριάννας Παπακώστα “Το ασανσέρ” που έλαβε την ειδική διάκριση για την καταγραφή της αλλοτρίωσης μέσα στο σύγχρονο τρόπο ζωής, ενώ η βραδιά θα κλείσει με το “Πάτρα, Πράσινη Πόλη… Περίπου”, το ντοκιμαντέρ του Παναγιώτη Φαφούτη που κέρδισε το ειδικό βραβείο της επιτροπής του φεστιβάλ στην κατηγορία «Αστικό Περιβάλλον-Οικολογικός Πολιτισμός». Η εκδήλωση διοργανώνεται με τη συνεργασία τριών φορέων: του Πολιτιστικού Συλλόγου Προσηλιωτών Ιωαννίνων, του Πολιτιστικού Συλλόγου “Τα Πατήματα” και του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων.
Η εθελοντική προσφορά των μελλών των δύο συλλόγων, η αμέριστη συμπαράσταση του Δήμου και η σημαντική συνεισφορά των χορηγών επιτρέπουν την προσφορά της εκδήλωσης στο κοινό δίχως αντίτιμο, πράξη που συμβαδίζει απόλυτα τόσο με τη λογική λειτουργίας και ύπαρξης των πολιτιστικών συλλόγων όσο και με την απαίτηση των ημερών που διανύουμε. Χορηγοί της εκδήλωσης είναι οι Συνεταιριστική Τράπεζα Ηπείρου, η εταιρία courier ΤΝΤ, το Κέντρο Παραδοσιακής Βιοτεχνίας Ιωαννίνων (ΚΕ.ΠΑ.Β.Ι.) και το ξενοδοχείο Λάκμος στο χωριό Προσήλιο.