Το περασμένο Σάββατο, στη πλατεία Βικτωρίας, όπου το μεταναστευτικό πρόβλημα κυριαρχεί, διάλεξε το «Ρεφενέ» να παρουσιάσει την τελευταία παραγωγή του, το έργο του Γ. Γεωργακάκη «Χωρίς Διαβατήριο»...
με θέμα τη μετανάστευση.
Ο ζεστός και φιλόξενος θεατρικός χώρος της οδού Φωκαίας γέμισε από θεατές που δεν πίστευαν –σύμφωνα με μαρτυρίες τους- ότι το Πατρινό Σχήμα ήταν αμιγώς ερασιτεχνικό.
Συγκινημένοι όλοι κάθισαν μέχρι αργά, ξημερώματα Κυριακής, στο φουαγιέ του θεάτρου, έχοντας την ανάγκη να συζητήσουν με ηθοποιούς και συντελεστές, τους προβληματισμούς που έθετε το έργο.
Παρευρέθησαν μεταξύ των άλλων 4 θεατρικοί συγγραφείς (Σπύρος Παπαδογιώργος, Μέλπω Ζαρόκωστα, Κώστας Παπαπέτρος, Υβόνη Μεταξάκη) άνθρωποι του θεάτρου, μέλη κινήσεων στήριξης των μεταναστών και αντιπροσωπείες ερασιτεχνικών θιάσων της πρωτεύουσας. Οι πατρινοί ερασιτέχνες έγιναν αποδέκτες προτάσεων να ξαναπαίξουν το έργο στην Αθήνα ακόμη και χωρίς ενοίκιο από πλευράς αιθουσαρχών.
Η δε Κα Μ. Ζαρόκωστα (ηθοποιός, συγγραφέας και μεταφράστρια, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων) αποδίδοντας εν ολίγοις τον απόηχο της βραδιάς, δήλωσε: «Είδα μια λαμπρή παράσταση κι ένα θεατρικό έργο που δεν υπολείπεται σε αξία, ούτε στο ελάχιστο, έργων δόκιμων και καταξιωμένων ελλήνων συγγραφέων.
Η σκηνοθεσία ήταν άψογη και επαγγελματική και οι ηθοποιοί, με ελάχιστες διαφορές μεταξύ τους, ήταν τόσο πειθαρχημένοι και πειστικοί ώστε, όταν μετά την παράσταση, τους συνάντησα για να τους συγχαρώ, ρώτησα με ειλικρίνεια μερικούς από αυτούς αν είναι επαγγελματίες κι αυτοί δήλωσαν άλλα επαγγέλματα -πλην εκείνο του ηθοποιού- χαμογελώντας και διαβεβαιώνοντας με, ότι αγαπούν το ερασιτεχνικό θέατρο.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν φτιαγμένα με έμπνευση και στόχο να υπηρετήσουν τον λόγο που ήταν φυσικά κάτι παραπάνω από σπουδαίος. Μπράβο σε όλους! Μακάρι ορισμένοι επαγγελματικοί θίασοι να παρουσίαζαν τόσο άρτιες δουλειές, όσο αυτήν που είδαμε και λυπάμαι που φίλοι και γνωστοί συνάδελφοι, δεν είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν αυτή την παράσταση. Τους συνιστώ, όπου και όποτε ξαναπαιχτεί, να μην τη χάσουν».
Η ίδια πρότεινε στον συγγραφέα να μεταφραστεί το έργο και να σταλεί σε θεατρικούς φορείς χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ο Σπύρος Παπαδογιώργος το κατέθεσε στην επιτροπή ρεπερτορίου του Εθνικού Θεάτρου.
Τέλος η Κα Ζαρόκωστα δήλωσε πρόθυμη –σε συνεννόηση με ανθρώπους του χώρου- να παραδώσει στη Πάτρα μαθήματα συγγραφής και σκηνοθεσίας. Η βραδιά ολοκληρώθηκε με τον Χρίστο Γιαννόπουλο στο πιάνο να ψυχαγωγεί τη μεγάλη παρέα στο θέατρο «Μέλι», που ήταν βέβαια λειψή… γιατί έλειπε η Πόλα Παναγιωτοπούλου, στην μνήμη της οποίας ήταν αφιερωμένη η παράσταση.
